Toen ik naar de middelbare school ging, gingen veel klasgenoten naar Sint Ursula in Horn, dat was de dichtstbijzijnde HAVO/VWO immers vanuit het dorp waar ik school ging: Grathem. Ik ging naar Philips van Horne sg in Weert, vanuit mijn woonplaats Ittervoort net iets voor de hand liggender. Maar er waren meer redenen:
- De mogelijkheid van volledig vrije pakketkeuze. Ik deed dan ook eindexamen in Engels, Nederlands, Wiskunde A, Wiskunde B, Natuurkunde, Biologie en Economie I. Ondenkbaar tegenwoordig, geloof ik, maar ook toen al vrij uitzonderlijk.
- De mogelijkheid om Russisch te doen in plaats van Duits. Toen de Sovjet Unie instortte leek dat wat zonde van de tijd, maar ach, tegenwoordig zou het zomaar weer eens nuttig kunnen worden.
- Een computerclub. Dat was toen al net zo nerdy als nu, maar ook nog eens vrij zeldzaam. We praten over de tijd dat de 8-bit revolutie net op gang begon te komen. De fameuze “Holy trinity” van Apple, Tandy en Commodore domineerde de markt. De latere strijd tussen Sinclair en Commodore moest nog losbarsten, en IBM kende men alleen nog van big iron.
Philips van Horne had een leraar natuurkunde, de heer Masschelein, een visionair op het gebied van computers. En overigens ook een groot verzamelaar. Een deel van zijn verzameling is nagelaten aan het Home Computer Museum in Helmond. Aan hem is te danken dat ik als 11-jarige brugklasser het nerdparadijs binnen ging. Een lokaal vol TRS-80’s, meestal met cassette-spelers, en twee zelfs met echte floppy drives!
Het absolute pronkstuk van mijn verzameling, tot in alle details hetzelfde model als dat van mijn brugklastijd! (Behalve de floppy drives dan)
My Essay 